تفاوت سرماخوردگی با آنفولانزا

تفاوت سرماخوردگی با آنفولانزا

نویسنده : شایان بهشتی 1 هفته پیش 11-08-1398 گوش و حلق و بینی بیماری‌های تنفسی
تعداد بازدید: 246

مقدمه



بینی تان کیپ شده است، گلویتان می سوزد و سرتان درد می کند. آیا دچار سرماخوردگی شده اید یا آنفولانزای فصلی؟ علائم هر دو بیماری می تواند مشابه باشد. بنابراین بدون انجام آزمایش سریع آنفولانزا ( rapid flu test) و تنها با معاینه حلق و گلو، پزشک نمی تواند با اطمینان بگوید که مشکل تان سرماخوردگی است یا آنفولانزا.

در این مقاله، به چند دستورالعمل پایه ای برای تشخیص علائم سرماخوردگی و آنفولانزا و درمان هر یک از این عفونت ها می پردازیم.



تفاوت بین سرماخوردگی و آنفولانزا را چگونه می توان تشخیص داد؟



سرماخوردگی و آنفولانزا هر دو عفونت های تنفسی هستند که توسط ویروس ها ایجاد می شوند. ساده ترین روش برای تشخیص این دو بیماری از یکدیگر، از روی علائم آنها صورت می گیرد.



اگر دچار سرماخوردگی باشید، احتمالا علائم زیر را تجربه خواهید کرد:




  • آبریزش یا گرفتگی بینی

  • گلو درد

  • عطسه

  •  سرفه

  • سردرد یا بدن درد

  • خستگی خفیف





علائم آنفولانزا نیز می تواند شامل موارد زیر باشد:



 




  • سرفه های خشک و کوتاه

  •  تب متوسط ​​تا زیاد (اگرچه همه افراد مبتلا به آنفولانزا تب ندارند(

  • گلو درد

  •   لرز

  •  درد شدید عضلات یا بدن

  • سردرد

  • گرفتگی یا آبریزش بینی

  • خستگی شدید که ممکن است تا دو هفته طول بکشد

  • حالت تهوع و استفراغ و گاها اسهال (که در کودکان شایع تر است)



سرماخوردگی چند روز آهسته اتفاق می افتد و غالبا خفیف تر از آنفولانزا است. معمولاً طی 7 تا 10 روز برطرف می شود، اگرچه علائم آن تا 2 هفته ممکن است ادامه داشته باشد.

علائم آنفولانزا به سرعت ظاهر می شوند و معمولا شدیدتر هستند. این علائم حدود 1 تا 2 هفته طول می کشند.



می توانید از علائم خود به عنوان راهنمایی برای تشخیص بیماری استفاده کنید. اگر فکر می کنید ممکن است مبتلا به آنفولانزا شده باشید، بهتر است بعد از 48 ساعت از شروع علایم به پزشک مراجعه کنید.



سرماخوردگی رایج چیست؟



سرماخوردگی یک عفونت مجاری تنفسی فوقانی است که در اثر ویروس ایجاد می شود. طبق گزارش انجمن ریه آمریکا، بیش از 200 ویروس مختلف می توانند باعث سرماخوردگی شوند. با این حال ، بر اساس اظهارات مایوکلینیک آمریکا (Mayo Clinic) «رینو ویروس ها» شایع ترین ویروس هایی هستند که موجب عطسه و گرفتگی بینی می شوند و بسیار مسری هستند.

اگرچه در هر زمان از سال می توانید گرفتار  سرماخوردگی شوید، اما بیشتر در ماه های زمستان دچار این ویروس می شوید، چرا که بیشتر ویروس های سرماخوردگی در رطوبت کم پخش می شوند.

وقتی شخص بیماری عطسه و سرفه می کند، قطرات پر از ویروس را وارد هوا می کند و در نهایت سرماخوردگی به دیگران نیز سرایت میکند.



در صورتی که سطوحی مانند میز پیشخوان یا دستگیره در را لمس کنید ( که اخیراً توسط دستان یک فرد بیمار آلوده شده است) و سپس بینی، دهان یا چشم خود را لمس کنید، ممک است آلوده به ویروس شوید. پس از ابتلا، این ویروس در دو تا چهار روز اول به شدت مسری خواهد بود و ممکن است آن را به دیگران انتقال دهید.



چگونه سرماخوردگی را درمان کنیم؟



از آنجا که سرماخوردگی یک عفونت ویروسی است، آنتی بیوتیک ها در درمان آن مؤثر نیستند.

با این حال، داروهای بدون نسخه مثل آنتی هیستامین ها، ضد احتقان ها، استامینوفن و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) می توانند گرفتگی بینی، درد و سایر علائم سرماخوردگی را تسکین دهند.



برای جلوگیری از کم آبی بدن، مایعات فراوان بنوشید.

برخی افراد برای جلوگیری یا تسکین علائم سرماخوردگی، از درمان های خانگی مثل مصرف مکمل روی (زینک)، ویتامین C یا گیاه اکیناسه استفاده می کنند، هرچند شواهد کافی برای موثر  بودن این موارد وجود ندارد.

یکی از مطالعاتی که سال 2015 صورت گرفت، نشان داد که مصرف زینک با دوز بالا (80 میلی گرم) می تواند در مدت 24 ساعت پس از نشان دادن علائم، دوره سرماخوردگی را کوتاه کند.

به نظر نمی رسد که ویتامین C بتواند مانع از سرماخوردگی شود، اما اگر آن را به طور مداوم مصرف کنید، ممکن است علائم شما را بهبود بخشد (براساس مطالعه ای که در سال 2013 صورت گرفته است).



یک منبع معتبر در مطالعه 2017 در BMJ نشان داد که ویتامین D به محافظت در برابر سرماخوردگی و آنفولانزا  کمک می کند.



سرماخوردگی ها معمولاً طی 7 تا 10 روز برطرف می شوند. اما در موارد زیر بهتر است به پزشک مراجعه کنید:




  • اگر سرماخوردگی تان بعد از گذشت یک هفته بهبود نیابد.

  • اگر شروع به تب شدید کنید

  • اگر تب تان پایین نیاید.



در برخی موارد ممکن است دچار آلرژی یا عفونت های باکتریایی شده باشید که در این صورت به آنتی بیوتیک نیاز دارید؛ مثل سینوزیت یا عفونت چرکی گلو. سرفه های خفیف و  مزمن نیز می تواند نشانه آسم یا برونشیت باشد.



پیشگیری از سرماخوردگی



یک جمله قدیمی وجود دارد که می گوید: «ما توانسته ایم انسان را به ماه بفرستیم، اما هنوز نمی توانیم سرماخوردگی را درمان کنیم!» اگرچه پزشکان هنوز واکسنی برای درمان سرماخوردگی نساخته اند، اما روش هایی برای پیشگیری از این بیماری خفیف اما آزاردهنده وجود دارد:



پرهیز و مراقبت



از آنجا که ویروس سرماخوردگی بسیار راحت پخش شده و گسترش می یابد، بهترین راه پیشگیری اجتناب و دوری از آن است. از  تماس با افراد مبتلا دوری کنید. چه بیمار باشید یا سالم، وسایل شخصی خود مانند مسواک یا حوله را به اشتراک نگذارید.



هنگامی که مبتلا به سرماخوردگی هستید، در خانه بمانید و استراحت کنید.



رعایت بهداشت



دست های خود را مرتب با آب گرم و صابون بشویید تا از میکروب هایی که در طول روز با آنها تماس داشته اید، رها شوید. از یک ضدعفونی کننده دستی با پایه الکل استفاده کنید.

اگر  دستانتان را به خوبی نشسته اید، آنها را از بینی، چشم و دهان خود دور نگه دارید. هنگام سرفه یا عطسه، دهان و بینی خود را با یک دستمال کاغذی بپوشانید و بعد از آن  دستانتان را بشویید.



آنفولانزای فصلی چیست؟



آنفلوانزا، یکی دیگر از بیماری های دستگاه تنفسی فوقانی است. بر خلاف سرماخوردگی ، که می توانید در هر زمان از سال به آن مبتلا شوید، آنفولانزا غالبا فصلی است. فصل آنفولانزا معمولاً از پاییز تا بهار است و در ماه های زمستان اوج می گیرد.

در طول فصل آنفولانزا ، ممکن است به همان روشی که به سرماخوردگی مبتلا می شوید، مبتلا به آنفولانزا گردید، یعنی در اثر تماس با قطراتی که توسط یک فرد آلوده پخش می شود.



در این شرایط معمولا یک روز قبل از بروز علائم تا 7 روز بعد از آن، می توانید ویروس را به دیگران نیز انتقال دهید.

آنفولانزای فصلی در اثر ویروس های آنفولانزای A ،B و Cایجاد می شود که شایع ترین انواع، آنفولانزای A و B هستند. سویه های فعال ویروس آنفلوانزا از سالی به سال دیگر متفاوت است. به همین دلیل هر سال واکسن جدید آنفولانزا تولید می شود.

بر خلاف سرماخوردگی، آنفولانزا می تواند به یک بیماری جدی تری مانند ذات الریه تبدیل شود؛ به ویژه در موارد زیر:




  • کودکان خردسال

  • سالمندان

  • زنان باردار

  • افرادی که با دچار سیستم ایمنی ضعیف هستند، مثل بیماران آسمی یا بیماران قلبی و مبتلایان به دیابت.



درمان آنفولانزا



در بیشتر موارد، مصرف مایعات و استراحت بهترین روش های درمان آنفولانزا هستند. برای جلوگیری از کم آبی بدن، مایعات فراوان بنوشید. ضد احتقان های بدون نسخه و مسکن هایی مثل ایبوپروفن و استامینوفن، ممكن است علائم شما را كنترل كرده و باعث بهبود وضعیت بیماری شوند.  

با این حال، هرگز به کودکان آسپرین ندهید، چرا که این کار می تواند خطر ابتلا به یک بیماری نادر اما جدی به نام «سندرم ری» را افزایش دهد.

در این شرایط پزشک ممکن است برای درمان آنفولانزا از داروهای ضد ویروسی مثل اوسلتامیویر (تامیفلو)، زانامیویر (Relenza) یا پرامیویر (peramivir) را تجویز کند.

این داروها می توانند مدت زمان آنفولانزا را کوتاه کرده و از عوارضی مانند ذات الریه جلوگیری کنند. با این وجود، در صورت عدم شروع این داروها در طی 48 ساعت از شروع علایم، ممکن است مؤثر نباشند.



چه وقت باید به پزشک مراجعه کرد؟



اگر در معرض عوارض ناشی از آنفولانزا باشید، بهتر است با پزشک خود تماس بگیرید. افرادی که در معرض عوارض جدی قرار می گیرند عبارتند از:




  • افراد بالای 65 سال

  •  زنان باردار

  • زنانی که دو هفته از زایمانشان می گذرد

  • کودکان زیر 2 سال

  • کودکان و نوجوانان زیر 18 سال که آسپرین مصرف می کنند

  •  کسانی که سیستم ایمنی ضعیف دارند مانند مبتلایان به بیماری ایدز یا کسانی که داروهای کورتونی مصرف می کنند یا تحت شیمی درمانی قرار دارند.

  • افراد چاق

  • مبتلایان به بیماری مزمن ریوی یا قلبی

  •  مبتلایان به اختلالات متابولیک مانند دیابت، کم خونی یا بیماری کلیوی

  • افرادی که در مراکز مراقبت طولانی مدت مانند خانه سالمندان زندگی می کنند



اگر علائم شما بهبود نیافت یا در صورت تشدید شدن علایم، فوراً با پزشک تماس بگیرید. در صورت بروز علائم ذات الریه، مثل علائم زیر به پزشک مراجعه کنید:




  • مشکلات تنفسی

  • گلو درد شدید

  •  سرفه ای که خلط سبز ایجاد می کند

  • تب بالا و پایدار

  • درد قفسه سینه



اگر کودک شما علائم زیر را نشان داد، سریعاً با پزشک تماس بگیرید:




  • مشکلات تنفسی

  • تحریک پذیری

  • خستگی شدید

  • بی اشتهایی (اجتناب از خوردن و آشامیدن)

  • مشکل در بیدار شدن از خواب یا انجام فعالیت



ایمن بمانید!



بهترین راه برای پیشگیری از آنفولانزا تزریق واکسن آنفولانزا است. اکثر پزشکان توصیه می کنند واکسن آنفولانزا را در ماه اکتبر(آبان) یا در همان آغاز فصل آنفولانزا دریافت کنید.

با این حال، شما هنوز هم می توانید واکسن را در اواخر پاییز یا زمستان دریافت کنید. واکسن آنفولانزا می تواند در پیشگیری از ابتلا به آنفولانزا به شما کمک کند و در صورت ابتلا به آنفولانزا می تواند بیماری را به مراتب تخفیف دهد.

برای جلوگیری از دریافت ویروس آنفلوانزا، دستان خود را همیشه با صابون و آب گرم بشویید، یا از یک ضدعفونی کننده دست با پایه الکل استفاده کنید. از لمس کردن بینی، چشم ها و دهان خودداری کنید. سعی کنید از هر کسی که علائم شبیه آنفولانزا دارد، دوری کنید.

اتخاذ عادات سالم برای مصونیت از میکروب های سرماخوردگی و آنفولانزا بسیار مهم است. همیشه اطمینان داشته باشید که خواب کافی دارید، میوه و سبزیجات زیادی مصرف می کنید، ورزش می کنید و اضطراب خود را در فصل سرما و آنفولانزا و پس از آن به خوبی  کنترل و مدیریت می کنید.



منبع



 https://www.healthline.com/health/cold-flu/cold-or-flu





آیا این مقاله برای شما مفید بود؟ نظر ارزشمند شما ثبت شد
3
0



نظر خود را بنویسید
مشاوره پزشکی پیگیری و لغو نوبت