Google Analytics Alternative

ام اس

راهنمای بصری مالتیپل اسکروزیس (ام اس)

ام اس

MS یک بیماری مزمن است که به اعصاب موجود در نخاع و مغز و نیز اعصاب بینایی اسیب وارد می کند. اسکروزیس به معنای زخمی شدن است و افرادی که  به بیماری ام اس مبتلا می شوند در پاسخ به آسیب وارد شده به اعصاب، نواحی متعددی از بافت های زخمی را توسعه خواهند داد. بسته به مکان اسیب، نشانه های این بیماری ممکن است در برگیرنده مشکل در کنترل عضلات، تعادل، بینایی یا صحبت کردن باشد.

ام اس

آسیب عصبی می تواند شرایط زیر را در بیمار ایجاد کند:

ضعف در دست یا پا

بی حسی

از دست دادن تعادل

اسپاسم های عضلانی

این نشانه ها ممکن است به لغزش مکرر یا اختلال در راه رفتن منجر گردد.

ام اس

بیش از نیمی از افراد مبتلا به ام اس مشکلات بینایی را تجربه می کنند که به این شرایط نوریت اپتیک گفته می شود. این التهاب اعصاب بینایی ممکن است باعث تاری دید، اختلال در دیدن رنگ ها، درد چشم یا کوری  گرددکه  معمولا در یک چشم دیده می شود. چنین مشکلاتی معمولا موقتی است و در عرض چند هفته بهبود پیدا می کند. در بیشتر موارد، مشکلات بینایی اولین نشانه ام اس محسوب می شود.

ام اس

اگرچه چنین مشکلی نسبت به مشکلات بینایی شیوع کمتری دارد اما برخی از افرادی که به بیماری ام اس مبتلا می شوند لکنت زبان خواهند داشت. این موضوع زمانی رخ می دهد که ام اس به اعصابی اسیب وارد می کند که سیگنال های گفتاری را از  مغز حمل می کنند. در برخی از افراد مشکل بلع نیز وجود دارد.

ام اس

ام اس می تواند مشکلاتی در هوشیاری ذهنی ایجاد کند. برخی از افراد برای حل مسائل به زمان طولانی تری نیاز خواهند داشت. برخی دیگر نیز ممکن است به طور خفیف حافظه خود را از دست بدهند یا در تمرکز کردن مشکل داشته باشند. بیشتر افرادی که به ام اس مبتلا می شوند کنترل ادرار را از دست خواهند داد زیرا سیگنال بین مثانه و مغز دچار اختلال می شود. در نهایت، خستگی یکی از مشکلات رایجی است که در این بیماران بروز می کند. این افراد حتی بعد از خواب شبانه خوب و کافی باز هم احساس خستگی می کنند.

ام اس

سردرگمی، لکنت زبان و ضعف عضلانی می تواند نشانه های ام اس باشد اما باید به خاطر داشته باشید که چنین نشانه هایی در سکته نیز دیده می شود. هر فردی که به طور ناگهانی در صحبت کردن یا حرکت دادن اندام خود دچار مشکل شود باید بلافاصله مورد بررسی قرار گیرد. درمان سکته در عرض چند ساعت اول شانس ریکاوری موفق را بیشتر می کند.

ام اس

در افرادی که مبتلا به ام اس هستند، سیستم ایمنی بدن به بافت های احاطه کننده اعصاب در مغز، نخاع و اعصاب بینایی حمله می کند. این پوشش از مواد چربی ساخته شده است که به آن میلین گفته می شود. این ماده عایق اعصاب است و به آن ها کمک می کند سیگنال های الکتریکی را ارسال کنند که حرکت، صحبت و سایر عملکردهای بدن را کنترل می کند. زمانی که میلین از بین می رود، بافت زخمی ایجاد می شود و پیام عصبی به درستی منتقل نمی گردد.

ام اس

ریشه ام اس هنوز یک موضوع ناشناخته است اما پزشکان برخی از روندهای عجیبی را مشاهده کرده اند. این بیماری در کشورهای دور از خط استوا همچون اسکاندیناوی و سایر بخش های اروپای شمالی رایج تر است. این مناطق نور خورشید کمتری دریافت می کنند. به همین خاطر برخی از محققان بر این باورند که ممکن است کمبود ویتامین D در بروز این بیماری نقش داشته باشد. تحقیقات انجام شده نیز ارتباطی بین  کمبود ویتامین D  و اختلالات خود ایمنی پیشنهاد کرده اند اما مطالعات مختلف در این زمینه هنوز ادامه دارد. ژنتیک نیز  در ابتلا به ام اس نقش دارد.

ام اس

ام اس حداقل  در زنان نسبت به مردان دو برابر بیشتر است. اگرچه این بیماری ممکن است در همه نژادها دیده شود  اما به نظر می رسد شیوع آن در میان سفید پوستان بیشتر باشد. خطر توسعه این شرایط در سنین ۲۰ الی ۵۰ سالگی بالاتر است.

ام اس

معمولا به همراه بررسی سابقه پزشکی و معاینه عصبی، آزمایش هایی نیز برای تشخیص ام اس و متمایز کردن آن از سایر شرایط موجود استفاده می شود. بیش از ۹۰ درصد از افرادی که به بیماری ام اس مبتلا می شوند بافت های زخمی دارند که در اسکن MRI دیده می شود. کشیدن مایع نخاعی نیز برای بررسی اختلال در مایع مغزی نخاعی مورد استفاده قرار می گیرد.  ازمایش هایی که برای بررسی فعالیت الکتریکی اعصاب مورد استفاده قرار می گیرد می تواند در تشخیص این بیماری به پزشک کمک کند. بررسی های ازمایشگاهی نیز می تواند وجود سایر اختلالات خودایمنی  یا عفونت همچون ایدز یا بیماری لایم را تشخیص دهد.

ام اس

بیماری ام اس در افراد مختلف تفاوت است. پزشکان معمولا چهار شکل از این بیماری را خواهند دید:

نوع عود کننده- فروکش کننده:  در چنین شرایطی نشانه های بیماری در طول حملات حاد و شدید افزایش پیدا می کند( عود می کند) سپس تقریبا یا به طور کامل بهبود می یابد ( فروکش می کند).  این نوع ام اس رایج ترین شکل از بیماری ام اس محسوب می شود.

نوع پیشرونده اولیه: در این نوع، بیماری ام اس آهسته اما پیوسته بدتر می شود.

نوع پیشرونده ثانویه: این نوع از ام اس نیز همانند نوع عودکننده فروکش کننده آغاز می شود و سپس جلو رونده  خواهد شد.

نوع پیشرونده عود کننده: بیماری زمینه ای به طور پیوسته بدتر می شود. بیمار  شرایط عودکننده حادی خواهد داشت که ممکن است فروکش کند یا نکند. این نوع از ام اس ، شیوع کمتری در میان افراد دارد.

ام اس

تحقیقات انجام شده نشان داده است که این بیماری  در طول ماه های گرم تابستان فعالیت بیشتری دارد.  گرما  و رطوبت زیاد ممکن است به طور موقتی نشانه های ام اس را بدتر کند. دمای بسیار سرد و تغییر ناگهانی در دما نیز ممکن است نشانه های این بیماری را بدتر نماید.

ام اس

با اینکه درمانی برای ام اس وجود ندارد  اما  داروهایی برای اصلاح این بیماری وجود دارد که  می تواند تکرر و  شدت حملات ام اس را بکاهد. استفاده از این داروها می تواند شدت اسیب به مغز و نخاع را در طول زمان کمتر کند.  همچنین مصرف این داروها پیشرفت بیماری را کندتر خواهد کرد. زمانی که حمله ام اس رخ می دهد؛ کورتیکواستروئید با دوز بالا می تواند آن را کوتاه تر نماید. داروهای زیادی برای مدیریت مشکلات ام اس همچون اسپاسم عضلانی، بی اختیاری و درد وجود دارد.

ام اس

حدود نیمی از افرادی که به بیماری ام اس مبتلا می شوند نوعی درد را تجربه خواهند کرد که نتیجه اتصال کوتاه در سیستم اعصابی یا به خاطر اسپاسم عضلانی  و فشار است. پزشکان در چنین شرایطی ممکن است داروهای ضد افسردگی و ضد تشنج را برای کاهش درد تجویز نمایند. داروهای ضد درد و آنتی اسپاسم نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. درد عضلانی اغلب با ماساژ و درمان فیزیکی بهبود می یابد. اگر دردی داشتید بهتر است گزینه های درمانی موجود را از پزشک خود جویا شوید و در مورد هر کدام بحث کنید.

ام اس

اگر بیماری ام اس تعادل، هماهنگی یا قدرت عضلات را تحت تاثیر خود قرار دهد می توان آن را جبران کرد. درمان فیزیکی به افراد کمک می کند عضلات خود را تقویت کنند، با سفتی  مبارزه نمایند و کارهای خود را به راحتی انجام دهند. کار درمانی می تواند به حفظ هماهنگی در دست برای پوشیدن لباس و نوشتن کمک کند. اگر در صحبت کردن یا بلع غذا مشکل دارید،متخصص گفتار درمانی می تواند به شما کمک کند.

ام اس

بسیاری از درمان های غیر متعارف برای ام اس به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته اند. برخی از افراد بر این باورند که استفاده از طب سوزنی می تواند نشانه هایی همچون اسپاسم عضلانی و درد را بهبود ببخشد اما تحقیقات انجام شده کامل نیستند. برخی از افراد نیز با تزریق زهر زنبور عسل  احساس بهتری داشته اند اما مطالعات  دقیق به مدت ۲۴ هفته نشان داده اند که بهبودی در ناتوانی، خستگی یا تعداد حملات MS ایجاد نشده است. اگر از مکمل استفاده می کنید، رژیم غذایی خاصی دارید یا از درمان های دیگر استفاده می کنید بهتر است پزشک خود را مطلع کنید.

ام اس

پزشکان معتقدند که  زنان مبتلا به ام اس می توانند باردار شوند. تحقیقات انجام شده نشان داده است که این بیماری عوارضی برای بارداری نداشته است. در حقیقت، بیشتر افراد در طول بارداری نشانه های کمتری را تجربه می کنند. سطح بالای هورمون ها و پروتئین ها ممکن است سیستم ایمنی را سرکوب کند و نشانه های حملات جدید را کاهش دهد.  قبل از اقدام به بارداری بهتر است با پزشک خود صحبت کنید زیرا در طول بارداری یا شیردهی نمی توانید برخی از داروها را مصرف نمایید. در ماه های اولیه پس از زایمان، خطر عود نشانه ها افزایش پیدا می کند.

ام اس

اکثریت قریب به اتفاق افرادی که به بیماری ام اس مبتلا می شوند  قادرند به راه رفتن خود ادامه دهند.  هر چند این بیماران می توانند از وجود دستگاه های کمکی بهره مند شوند. کفی های مخصوص  می تواند به افزایش ثبات فرد کمک کند. افرادی که در پاهای خود مشکلات قابل توجهی دارند ممکن است به واکر نیاز داشته باشند.  افرادی که نمی توانند ثبات خود را حفظ کنند یا به راحتی خسته می شوند بهتر است از ویلچر استفاده نمایند.

ام اس

ایجاد تغییرات اندک در منزل می تواند به مدیریت فعالیت های روزانه بیمار کمک کند. میله یا دستگیره هایی را خارج و داخل حمام یا وان نصب کنید. از قالیچه ها و فرش هایی استفاده کنید که نمی لغزند. دستگیره هایی را در توالت قرار دهید. یکی از کانترهای اشپزخانه را پایین بیاورید تا بتوانید از موقعیت نشسته به آن دسترسی داشته باشید.

ام اس

تمرینات ورزشی می تواند سفتی، خستگی و سایر نشانه های ام اس را تسکین دهد. اما افراط در ورزش نیز می تواند همه چیز را بدتر کند. بهتر است تمرینات ورزشی را آهسته آغاز کنید. در یک زمان خاص تنها ۱۰ دقیقه ورزش کنید و سپس به تدریج جلسات را طولانی تر نمایید. قبل از آغاز هر نوع تمرینی بهتر است با پزشک خود در مورد نوع فعالیت و شدت آن صحبت کنید. برخی از تمرینات ورزشی محتمل ایروبیک در آب، شنا کردن، تای چی و یوگاست.

ام اس

بیشتر افرادی که به ام اس مبتلا می شوند طول عمر طبیعی یا نزدیک به طول عمر طبیعی خواهند داشت.  اگرچه شرایط این بیماری ممکن است حرکت کردن یا تکمیل نمودن برخی از وظایف خاص را دشوارتر سازد اما همیشه به ناتوانی شدید منجر نمی شود. به لطف داروهای موثر و دستگاه های کمکی، بیمار می تواند فعال باشد، در شغل خود باقی بماند و از زندگی خود لذت ببرد.

گردآوری و ترجمه مطالب توسط دکتر علی اجودی و همکاران ایشان در گروه Salamati24

http://www.webmd.com/multiple-sclerosis/ss/slideshow-multiple-sclerosis-overview

مطالب پیشنهادی

توسط: | دیدگاه ها: 0 | ۶ اردیبهشت ۱۳۹۶

برچسب ها: ، ، ، ، ،

دیدگاه شما

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
IraqIran