آدیسون

بیماری آدیسون

بیماری آدیسون اختلالی است که به هنگام تولید مقادیر ناکافی از هورمون های خاص تولید شده توسط غده آدرنال رخ می دهد. در این بیماری غده آدرنال مقادیر بسیار اندکی کورتیزول تولید می کند و اغلب سطح آلدوسترون نیز اندک است. بیماری آدیسون در همه گروه های سنی رخ می دهد و هر جنسیتی را تحت تاثیر خود قرار می دهد. این بیماری می تواند تهدید کننده زندگی افراد باشد. درمان آدیسون در برگیرنده گرفتن هورمون برای جایگزینی مقادیر ناکافی از هورمون های تولید نشده است تا مزایای این هورمون ها برای بدن تامین شود.

بیماری آدیسون معمولا به آهستگی توسعه پیدا می کند و اغب در طول چند ماه ایجاد می شود. نشانه های آن در برگیرنده موارد زیر است:
• خستگی شدید
کاهش وزن و کاهش اشتها
• تیره شدن پوست
فشار خون پایین
• هوس خوردن نمک
• قند خون پایین
• حالت تهوع، استفراغ و اسهال
درد شکمی
• درد مفاصل یا عضلات
• تحریک پذیری
افسردگی
• ریزش مو یا اختلال عملکرد جنسی در زنان

با اینحال برخی از اوقات نشانه ها و علائم بیماری آدیسون ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شود. در نارسایی حاد آدرنال نشانه ها و علائم ممکن است در برگیرنده موارد زیر باشد:
• درد در کمر، شکم یا پاها
• استفراغ و اسهال شدید که باعث از دست رفتن آب بدن می شود
فشار خون پایین
• از دست دادن هوشیاری
• پتاسیم بالا و سدیم پایین

اگر نشانه ها و علائمی که در بیماری آدیسون رخ می دهد را در خود مشاهده کردید حتما به یک پزشک متخصص مراجعه کنید. این نشانه ها عبارتند از :
• تیره شدن نواحی از پوست
• خستگی شدید
کاهش وزن غیر عمدی
• مشکلات معدی روده ای همچون حالت تهوع، استفراغ و درد شکمی
• سبکی سر یا ضعف
• هوس خوردن نمک
• درد مفاصل یا عضلات
پزشک می تواند بیماری آدیسون را از سایر شرایطی که نشانه های مشابهی ایجاد می کنند تشخیص دهد.

آدرنال

غده آدرنال:
بیماری آدیسون زمانی رخ می دهد که غده آدرنال، مقادیر ناکافی از هورمون های کورتیزول و اغلب آلدوسترون تولید می کند. این غده درست بالای کلیه ها واقع شده است. غده آدرنال هورمون هایی تولید می کند که دستورالعمل های مورد نیاز برای هر اندام یا بافت در بدن را فراهم می کنند. غده های ادرنال از دو بخش تشکیل شده اند. بخش داخلی هورمون های شبه آدرنالین را تولید می کنند. لایه خارجی، گروهی از هورمون ها را تولید می کند که به آن ها کورتیکواستروئید می گویند. برخی از هورمون های لایه خارجی (همچون گلوکوکورتیکوئیدها و مینرالوکورتیکوئیدها) برای زندگی ضروری هستند.

• گلوکوکورتیکوئیدها: این هورمون ها که در برگیرنده کورتیزول هستند توانایی بدن برای تبدیل غذا به انرژی را تحت تاثیر خود قرار می دهند و نقش مهمی در پاسخ التهابی سیستم ایمنی بدن دارند و به بدن کمک می کنند به استرس پاسخ دهد.
• مینرالوکورتیکوئیدها: این هورمون ها که در برگیرنده آلدوسترون هستند تعادل سدیم و پتاسیم را در بدن حفظ می کنند تا فشار خون را در سطح نرمالی نگه دارند.
• آندروژن: این هورمون جنسی مردانه در مقادیر اندک توسط غده ادرنال هم در مردان و هم در زنان تولید می شود. این هورمون ها باعث توسعه جنسی در مردان می شوند، حجم عضلات را تحت تاثیر قرار می دهد و حس خوب بودن را در مردان و زنان ایجاد می کنند.
نارسایی اولیه ادرنال:
بیماری آدیسون زمانی رخ می دهد که لایه خارجی غده ادرنال اسیب ببیند و مقادیر کافی از هورمون ها را تولید نکند. پزشکان این شرایط را با عنوان نارسایی اولیه آدرنال می شناسند.
نارسایی غده ادرنال برای تولید هورمون های غده فوق کلیوی بیشتر به علت حمله بدن به خود (بیماری های خود ایمنی) است. به دلایلی ناشناخته، سیستم ایمنی بدن شما قشر خارجی آدرنال را به عنوان یک جسم خارجی می شناسد و به آن حمله می کند. سایر علل نارسایی غده ادرنال ممکن است در برگیرنده موارد زیر باشد:
• بیماری سل
• سایر عفونت های غده آدرنال
• توسعه سرطان به غده آدرنال
• خونریزی در غده ادرنال
نارسایی ثانویه آدرنال:
نارسایی ادرنال اگر غده هیپوفیز بیمار شود نیز ممکن است اتفاق بیفتد. این غده هورمون هایی را به نام ACTH تولید می کند که قشر خارجی آدرنال را برای تولید هورمون هایش تحریک می سازد. تولید ناکافی از ACTH می تواند به تولید ناکافی از هورمون های غده آدرنال منجر شود حتی اگر غده آدرنال اسیب ندیده باشد. پزشکان به چنین شرایطی نارسایی ثانویه آدرنال می گویند. سایر علل شایع نارسایی ثانویه آدرنال رمانی اتفاق می افتد که افراد مصرف کننده کورتیکواستروئیدها برای درمان شرایط مزمنی همچون آسم و آرتریت، به طور ناکهانی مصرف این کورتیکواستروئیدها را متوقف سازند.
بحران Addisonian:
اگر بیماری آدیسون درمان نشده رها شود می تواند بر اساس استرس فیزیکی همچون اسیب، عفونت یا بیماری، بحران Addisonian رخ دهد.

پزشک در مورد سابقه پزشکی و نشانه ها و علامتی که دارید با شما صحبت خواهد کرد. اکر پزشک فکر کند که شما بیماری آدیسون دارید برخی از تست های زیر را تجویز خواهد کرد:
آزمایش خون: اندازه گیری و سنجش سطح سدیم، پتاسیم، کورتیزول و ACTH می تواند نشانه های اولیه در مورد نارسایی آدرنال را بدهد. ازمایش خون می تواند آنتی بادی های مرتبط با بیماری آدیسون خودایمنی را نیز اندازه گیری کند.
تست تحریک ACTH: این تست در برگیرنده اندازه گیری سطح کورتیزول در خون قبل و بعد از تزریق ACTH مصنوعی است. ACTH به غده ادرنال می گوید کورتیزول تولید کند. اگر غده ادرنال اسیب دیده باشد، تست تحریک ACTH نشان می دهد که خروجی کورتیزول در پاسخ به ACTH مصنوعی محدود است یا اصلا وجود ندارد
ازمون هیپوگلیسمی ناشی از تزریق انسولین: اگر بیماری هیپوفیز علت احتمالی نارسایی ادرنال باشد پزشک این تست را توصیه می کند. این تست در برگیرنده اندازه گیری سطح قند خون و سطح کورتیزول در فواصل زمانی مختلف بعد از تزریق انسولین است.
تست های تصویربردای: پزشک ممکن است سی تی اسکن از شکم را برای بررسی اندازه غده آدرنال و مشاهده ناهنجاری هایی که می تواند بینشی در مورد نارسایی ادرنال بدهد را تجویز کند. همچنین MRI از غده هیپوفیز در شرایطی که تست های انجام شده وجود نارسایی ثانویه آدرنال را نشان دهد ممکن است تجویز گردد.

تمامی درمان های بیماری آدیسون در برگیرنده درمان جایگزین برای اصلاح سطح هورمون های استروئیدی است که بدن نمی تواند تولید کند. برخی از گزینه های درمانی در برگیرنده موارد زیر است:
• کورتیکواستروئیدهای خوراکی: هیدروکورتیزون،پردینزون یا کورتیزون استات را می توان برای جایگزینی کورتیزول مورد استفاده قرار داد. پزشک‌ برای رفع کمبود آلدوسترون از فلودروکورتیزون (fludrocortisone) استفاده می کند.
• تزریق کورتیکواستروئید: اگر بیمار هستید و حالت استفراغ دارید و نمی توانید از داروهای خوراکی استفاده کنید ممکن است به تزریق نیاز داشته باشید.
در طول ورزش های شدید، زمانی که هوا بسیار گرم است یا اگر مشکلات معدی روده ای همچون اسهال وجود دارد مصرف مقادیر کافی از سدیم پیشنهاد می شود.

بحران Addisonian شرایط تهدید کننده زندگی است که منجر به کاهش فشار خون، کاهش سطح قند خون و افزایش سطح پتاسیم می شود. این شرایط نیازمند مراقبت فوری پزشکی است. درمان معمولا در برگیرنده تزریق موارد زیر است:
• هیدروکورتیزون
• محلول سالین
• شکر

مراحل زیر می تواند به شما کمک کند با شرایط اورژانسی زمانی که با بیمار آدیسون دست و پنجه نرم می کنید مقابله نمایید:
• در هر زمانی با خود کارت و دستبند پزشکی همراه داشته باشید: در موارد اورژانسی افراد می توانند از اطلاعات کارت یا دستبند شما برای مراقبت بیشتر استفاده کنند.
• داروی بیشتری همراه خود داشته باشید: از آنجایی که از دست دادن یک روز درمانی ممکن است برای شما خطرناک باشد بهتر است داروی بیشتری به همراه خود داشته باشید.
• با پزشک خود در ارتباط باشید: ارتباط مداومی با پزشک خود داشته باشید و اطمینان حاصل نمایید که دوز هورمون های جایگزین کافی است . اگر به طور مداوم با داروهای خود مشکل دارید ممکن است به تطبیق دوز آن یا تغییر زمانبندی مصرف نیاز داشته باشید.

شما می توانید از پزشک خانوادگی خود نیز کمک بگیرید . با اینحال در برخی از موارد به پزشک متخصص نیاز خواهید داشت. از آن جایی که جلسه ملاقات شما کوتاه است بهتر است از قبل خود را آماده کنید. در ادامه اطلاعاتی که می تواند به شما کمک کند خود را برای این ملاقات آماده کنید را بیان می کنیم.
چه کاری می توانید انجام دهید؟
• در مورد محدودیت های قبل از ملاقات آگاه باشید: زمانی که با پزشک قرار ملاقات دارید مطمئن شوید که کارهای مدنظر را انجام داده اید . مثلا ممکن است برای تشخیص شرایط نیاز به محدود کردن برخی از مواد غذایی در رژیم غذایی تان داشته باشید.
• نشانه هایی که در حال تجربه آن ها هستید را بنویسید: حتی نشانه هایی که ممکن است غیر مرتبط باشد را نیز بیان کنید.
• اطلاعات شخصی کلیدی را یادداشت نمایید. این اطلاعات در برگیرنده استرس های شدید یا تغییر در زندگی است.
• فهرستی از تمامی داروها، ویتامین ها یا مکمل هایی که مصرف می کنید بنویسید.
• عضوی از خانواده یا دوستی را به همراه خود ببرید. برخی از اوقات به خاطرسپردن همه اطلاعاتی که توسط پزشک بیان می شود دشوار است.
• سوالاتی که باید از پزشک بپرسید را یادداشت نمایید.
شما زمان محدودی در مطب دارید. به همین خاطر باید فهرستی از سوالاتی که باید از پزشک بپرسید را تهیه نمایید. برای بیماری آدیسون، برخی از سوالات اصلی که باید پرسیده شود در برگیرنده موارد زیر است:
• چه چیزی باعث ایجاد نشانه های من شده است؟
• علل احتمالی دیگر برای بروز این نشانه ها چیست؟
• چه نوع تست هایی نیاز است؟
• آیا این شرایط موقتی است یا مزمن؟
• جایگزینی برای رویکردهای اصلی وجود دارد؟
• چگونه می توان سایر شرایط را نیز به همراه این بیماری مدیریت کرد؟
• ایا محدودیت هایی وجود دارد که مجبور به دنبال کردن آن باشم؟
• مراجعه به متخصص لازم است؟ هزینه های درمان چقدر است؟
• جایگزین عمومی برای داروهای تجویز شده وجود دارد؟
• بروشورهایی برای کسب اطلاعات بیشتر وجود دارد؟ چه سایت هایی را پیشنهاد می کنید؟
• چه برنامه ای را باید دنبال کنم؟
چه انتظاری باید از پزشک داشته باشیم؟
پزشک چند سوال از شما خواهد پرسید. برای پاسخ دادن به این سوالات خود را آماده کنید. این سوالات در برگیرنده موارد زیر است:
• نشانه های شما چه زمانی آغاز شده است؟
• آیا این نشانه ها دائمی بوده یا گاه به گاه رخ داده است؟
• شدت این نشانه ها چقدر است؟
• موردی وجود داشته که باعث بهبود این نشانه ها شود؟
• موردی وجود داشته که باعث بدتر شدن این نشانه ها شود؟

گردآوری و ترجمه مطالب توسط دکتر علی اجودی و همکاران ایشان در گروه Salamati24

https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/addisons-disease/symptoms-causes/syc-20350293

مطالب پیشنهادی

توسط: | دیدگاه ها: 0 | ۲۳ آبان ۱۳۹۶

برچسب ها: ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،

دیدگاه شما

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A